Cyberprzestrzeń

Jestem na półmetku swojej mirażowej drogi i chciałabym to podkreślić najbardziej "niesamowitą" ze swoich podróży. Podróż do Cyberprzestrzeni- dla mnie trochę przerażająca, ponieważ należę do ludzi, którzy "ostrożnie podchodzą do marzeń bo mogą się spełnić".
"Wizyta w cyberprzestrzeni jest jak wizyta w kolektywnej świadomości świata. Podróż Alicji wydaje się w porównaniu z nią nudnawa.Nasze nadzieje, nasze marzenia, nasze wiekopomne osiągnięcia, słabości i codzienne sprawy- to wszystko tam jest i możemy się tym dzielić"-pisał pionier internetu Vinton Cerf. .
 Cyberprzestrzeń, niezwykła kraina, w której wystarczy, że podniesiesz rękę i zadasz pytanie, a w ciągu kilku sekund krajobraz ulega przeistoczeniu i zapełnia osobami, które usiłują rozwiązać ten sam problem, podzielając twoje zainteresowania. To wymiar, w którym ciekawość jest natychmiast nagradzana. To także środowisko, w którym ludzkość spotyka się, aby dyskutować, kupować i sprzedawać, miejsce w którym logują się i zakochują pary. To miejsce, w którym studenci z czterech kontynentów mogą razem symulować podróż na Marsa w czasie rzeczywistym. Cybernetyczni wędrowcy mają w zasięgu ręki możliwość przekazywania swoich myśli pokrewnym duszom i być może to jest właśnie największym urokiem cyberprzestrzeni.
Pomimo tylu zalet, nie jest to zdecydowanie mój świat. Ja wybieram "karawanę".

Troglodyci

 

W środkowej Tunezji na skraju Sahary leży wieś Matmata, największa osobliwość tego kraju. W surowym krajobrazie niewysokich gór Dżebel żyją  plemiona Berberów zepchniętych tu przed wiekami przez arabskich najeźdźców. Matmata bywa nazywana wioską troglodytów, gdyż od niepamiętnych czasów tubylcy mieszkają pod ziemią w domostwach wydrążonych w miękkich, piaszczysto-gliniastych skałach.Centrum podziemnego mieszkania to obszerne podwórze w kształcie okrągłej studni o głębokości 6-7 m i średnicy od 10 do 15 m. Z podwórza wchodzi się do izb, spiżarni, strychu i pomieszczeń gospodarczych wydrążonych na jednym lub dwóch poziomach. Do domostwa prowadzi pochyły tunel z poziomu gruntu na wewnętrzny dziedziniec. Pierwotnie łoża, ławy, półki modelowane były w ścianach. Największą zaletą podziemnych domów są ich właściwości izotermiczne: utrzymują chłód nawet w czasie największych upałów, zimą zaś jest w nich ciepło. Można je w prosty sposób rozbudowywać, w miarę jak powiększa się rodzina - niektóre składają się z dwóch, a nawet trzech dziedzińców połączonych tunelami.Nie wiadomo, kiedy narodziła się ta unikalna metoda budowania mieszkań pod ziemią. Z pewnością jednak sięga bardzo odległych czasów, skoro już grecki historyk Herodot pisał o nich w V w. p.n.e
Do spopularyzowania  atrakcji turystycznej  Matmaty przyczyniły się z pewnością "Gwiezdne wojny". Część plenerów i scen była kręcona właśnie tutaj.. Pagórkowata okolica Matmaty, podziurawiona otworami podziemnych domów, tworzy księżycowy krajobraz, szczególnie niezwykły, gdy ogląda się go z góry.Turystyka jest jednocześnie błogosławieństwem i przekleństwem Matmaty. Obsługa turystów daje zatrudnienie i dochód wielu mieszkańcom. Powstały restauracje, sklepy z pamiątkami oraz kilka hoteli, w tym trzy w dawnych "domach jaskiniowców". Warunki są w nich spartańskie, ale nocleg w takim hotelu to niezwykłe przeżycie.Tubylcy jednak mają już dosyć występowania w roli żywych eksponatów muzealnych. Wiele rodzin ogrodziło swoje podziemne gospodarstwa drutem kolczastym, by zniechęcić wścibskich turystów.Wobec takiego faktu nachalnością z mojej strony jest nieodparta chęć osobistego zapoznania się z tą kulturą, nie mniej jednak ta chęć dalej we mnie trwa.
 Żeby złagodzić swój nazbyt ciekawski wizerunek skieruje uwagę na drugą " perełkę". Będąc w tych stronach, nie sposób pominąć niezwykłego fenomenu przyrodniczego, jakim jest Szott el-Dżerid - największe na Saharze słone jezioro o powierzchni 5200 km kw. Przez większą część roku jest ono jeziorem tylko z nazwy; w porze suchej szott to płaska, oślepiająco biała powierzchnia soli wykrystalizowanej po odparowaniu wody. W upalne dni częstym zjawiskiem są miraże. Po opadach szott zamienia się w słone rozlewisko wypełnione wodą, która na skutek rozpuszczania minerałów może przybierać przeróżne zabarwienie. W dawnych czasach wędrówka przez szott była ryzykowna, gdyż nagły deszcz w krótkim czasie zamieniał go w śmiertelną pułapkę - grzęzawisko. Obecnie przez środek jeziora biegnie asfaltowa szosa przejezdna nawet po największych ulewach.

Najpiękniejsi Mężczyźni Świata

Maj pobudza wyobraźnie, dlatego dzisiejszy wpis poświęcam nie tyle pięknym miejscom co pięknym mężczyznom. Jesienią, pod koniec pory deszczowej, mniej więcej w tym samym czasie co wybory Miss World, panowie z nigerskiego plemienia Wodaabe, szykują się do najważniejszego święta: dorocznego konkursu piękności Gerewol. Powierzchowność, fizyczne piękno jest dla nomadów Wodaabe najwyższą wartością, która określa człowieka i decyduje o jego istnieniu. Na "piękny" mówią mówią- wodi- co znaczy " jest , istnieje". przeciwieństwo to wodde- co oznacza " coś co powinno zniknąć". Piękno jest dla tego plemienia wyraźnie zdefiniowane, mają silny uniwersalny wzorzec estetyczny. Do ideału można się zbliżyć starannym przygotowaniem i ustawicznym poprawianiem makijażu przed lusterkiem, z którym żaden mężczyzna się nie rozstaje.W konkursie na  Święto Gerewol nie wystarczy tylko wyglądać, aby być atrakcyjnym dla dziewcząt, należy umieć się odpowiednio zachować i sprawnie przez wiele godzin tańczyć w pełnym słońcu. To festiwal swatów, podczas którego kobiety dobierają sobie partnerów wyłącznie na podstawie tego, co się da zobaczyć gołym okiem."Nieudany"mężczyzna z czasem będzie musiał zgodzić się, by jego żonę zapłodnił ktoś inny, "lepszy model". Kolejne pokolenie musi przecież być piękniejsze.
Słowo Wodaabe, oznacza "ludzie tabu"-  sami się tak określają w opozycji do osiadłych braci z rodziny Fulani,- to najwięksi tradycjonaliści, ściśli nomadzi, dumnie okazujący pogardę do rolnictwa i miejskiego trybu życia. . Dla Wodaabe ważna jest liczba posiadanych krów i umiejętności związane z ich hodowlą.Nie przejmują jak wielu innych Afrykanów, zachodnich strojów czy wzorców kulturowych Charakterystyczne elementy stroju i ozdób są częścią wspólnego kanonu, który odróżnia Wodaabe od innych, będąc źródłem ich dumy Wotaabe nieustannie pielęgnują swoją urodę, zmieszczenie się w kanonie piękna stało się dla nich żmudną pracą, są artystami dla których tworzywem są ich własne ciała.
Wszystkie informacje, które wyczytałam na temat tego niezwykle ciekawego plemienia sprawiają, że bardzo chciałabym poznać tych ludzi. Byłaby to na pewno niezwykła uczta dla oczu a jako,że gościnność to jeden z najważniejszych elementów kodeksu Wodaabe mniemam, że nie tylko :)

.




.

Kropka na mapie Świata

Bali- zdumiewająco piękna, z czterema lekko dymiącymi wulkanami powyżej żyznych pól ryżowych i fantastycznie białych plaż. Czaruje gości równikową dżunglą, jeziorami, gajami na wzgórzach i pnącymi się w górę tarasowymi poletkami ryżu, jest wymarzoną krainą złotych zachodów słońca.
Geolodzy zaliczają Bali do wysp oceanicznych powstałych w wyniku erupcji wulkanicznych z dala od większych lądów. Mieszkańcy, których religia jest połączeniem hinduizmu i animizmu, wyposażyli swoją wyspę w niezliczone świątynie i kapliczki. lubują się w celebrowaniu religijnych uroczystości. Balijczycy wierzą, że ich ojczyzna to boska własność oddana im w dzierżawę. Oglądając zdjęcia tej wyspy trudno nie przyznać im racji ale marzę o tym by przekonać się osobiście,że ten raj jest prawdziwy.

Wodospad Nowożeńców

Skoro moja  nostalgia zaprowadziła mnie nad wodospad,to nie mogę nie pociągnąć tematu i nie napisać o jednym z najsłynniejszych czyli o wodospadzie Niagara. Znajduje się na rzece o tej samej nazwie oddzielającej Buffalo w stanie Nowy Jork od  kanadyjskiej prowincji Ontario. Imponująca ściana wody, której huk słychać na wiele mil, przyciągała w latach trzydziestych i czterdziestych tyle par spędzających miodowe miesiące, że powiedzenie "pojechać nad Niagarę" znaczyło tyle samo co-" pobrać się". Wodospad jest dwuczęściowy, kanadyjski fragment jest większy niż amerykański. ma 800 metrów szerokości i 48 wysokości, wysokość nie jest imponująca ale masa spadającej wody wręcz niewiarygodna-5270 metrów sześciennych na sekundę. Jest to widok, którego się nie zapomina -tak zapewniają ci którzy go widzieli. Bardzo chciałabym się o tym przekonać.

Nostalgia

Wiosna w pełnej krasie, kwitną kwiaty, w powietrzu czuć zapach trawy i moich ulubionych bzów, świat pięknieje w oczach a jednak "dopada mnie" zmęczenie. Myślenie zaczyna "boleć" i żeby się wyciszyć,zresetować uciekam do jednego z najpiękniejszych miejsc o których przeczytałam. Dolina Lauterbrunner w środkowej Szwajcarii, jedna z najwspanialszych dolin na świecie. Ma ona w przekroju kształt litery U i pionowe ściany o wysokości 500 metrów, jest słynna z obficie tryskających źródeł i okazałych wodospadów. Strugi, które docierają do dna doliny, rozpryskują się w drobniutką mgiełkę.George Byron porównywał ją do ogona bladego konia, którego dosiada śmierć w Apokalipsie świętego Jana.
.

Arcydzieło Natury

Dziesięć, a może dwadzieścia milionów lat bez przerwy trwały procesy erozyjne, których rezultatem jest olbrzymi wyłom w powierzchni Ziemi- Wielki Kanion, ukazujący przeszłość geologiczną planety do dwóch miliardów lat wstecz. Stojąc na dnie wąwozu, na piaszczystym brzegu Kolorado można wyobrazić sobie olbrzymią pracę tej rzeki, wycinającej i rzeźbiącej  kanion. Niesamowitych wrażeń można się spodziewać podczas rejsu spływając nurtem rzeki. Koryto rzeki obniża się o 660 metrów,a po drodze trzeba pokonać 150 wodospadów i bystrzyn. Mija się wielobarwne skały, pionowe ściany, półki mówiące o nieustannej erozji. W zależności od fantazji oglądającego można się tam dopatrzeć niemal wszelkich budowli- zamków, meczetów, katedr.Te same miejsca inaczej wyglądają o poranku, w południe i o zmierzchu. Gra świateł, odcieni i kolorów powoduje, że wszystko się nieustannie zmienia.
Moim marzeniem jest stanąć na przeszklonym "najwyższym balkonie" świata ( Skywalk), usytuowanym na wysokości 1.219 m nad ziemią i nasycać się pięknem rzeźb natury.